بسم الله النور

می خوام بدون مقدمه برم سر اصل مطلب

خسته ام  از این قید و بندهای وبلاگی
تو بیایی برای من کامنت بذاری در حالی که شاید مطلبم رو حتی با دقت نخونده باشی
من بیام برای تو کامنت بذارم که وبلاگم از رونق نیفته
مگه خاله بازیه ؟
آره ، معلومه که خاله بازیه ... ولی من این خاله بازی رو دوست ندارم
وقتی تازه وبلاگ زده بودم ، وقتی فهمیدم چی به چیه ؟ دیدم همه دارن خاله بازی می کنند
منم با خودم گفتم حالا که رسم وبلاگ نویسی اینطوریه ، منم سنت شکنی نمی کنم و مثل بقیه رفتار می کنم  ، با اینکه برام سخت بود ... اما روزی دو سه ساعت پای نت می نشستم و نمی ذاشتم یه نفر هم رد بشه ... مقید بودم هر کس آپ می کنه فوری برم بهش سر بزنم ... تقریبا به تمام کسانی که لینکشون کرده بودم سر می زدم ...
 اما وقتی بعد از مدتی گرفتاریهام زیاد شد و دیگه نتونستم به این سنت ادامه بدم ...با خودم گفتم : آخه چه اصراریه که حتما برای مطالب هم کامنت بذاریم ؟ حتی اگر چیزی به ذهنمون نرسه ....
من دلم می خواد این خاله بازی ها رو بذارم کنار و یه کمی خالصانه تر به کار وبلاگ نویسیم ادامه بدم
وقتی یه مطلبی رو می خونم اگر چیزی به ذهنم رسید که گفتنش رو لازم بدونم کامنت بذارم هر وقت نرسید چیزی نگم ....
من دلم می خواد هر چند وقت یک بار برم حال دوستانم بپرسم
من دلم می خواد  دوستان وبلاگیم اگر گرفتار بودند و حتی فرصت خوندن مطالب رو نداشتند حداقل جواب سلامم رو بدن  .. من خودم هنوز مقیدم به هر کسی که بهم سر می زنه حداقل برم و تشکر کنم از حضورش .... چیزی از آدم کم نمیشه اگر جواب سلام دوستانمون رو بدیم و تشکر کنیم از حضورشون ...
من دلم می خواد بیشتر از اینکه وقت بذارم برای کامنت گذاشتن وقت بذارم برای خوندن مطالبشون ، مطالبشون رو با دقت بخونم نه اینکه اگر چیزی به ذهنمم نرسید به مخم فشار بیارم که یه کامنتی بذارم که مبادا طرف ناراحت بشه که چرا نظر درست و حسابی ندادم ... خب چیزی به ذهنم نمی رسه .... نمی تونم که خودم رو بکشم ...
من می خوام خالصانه بنویسم و بخونم
و اگر کامنت بذارم خالصانه بذارم
تو چی ؟ دوست عزیز ! تو تصمیمت چیه ؟
نمی خواهی این خاله بازی ها رو کنار بذاری ؟
انشاالله همتون عاقبت به خیر باشید

بسم الله النور
من طراحی کردن بلد نیستم و استعدادشم ندارم ولی کشیدن چیزایی که افکارم رو به خودش مشغول می کنه به من یه آرامش عجیبی میده  که ترغیب میشم با همه ی ناشی گریم ، طرح افکار خودم رو بکشم ....
..................................................................
طرح اول : این دایره زمینه ، دنیاست .... دو تا در داره که همه ی ما یه روز از یه درش تو میاییم و از یه درش بیرون میریم ، جز این هم راهی وجود نداره ... این تنها راهیه که روبروی ماست .... یعنی اومدن و رفتن ... در اول در تولده و در دوم در مرگ ... هر کس از در تولد اومد تو راهی نداره جز اینکه از در مرگ بره بیرون ... خیال همینکه همه ی بدبختی ها و سختی هایی که تو این دنیا می کشم فانیه و تموم شدنیه بهم آرامش میده و این طرح رو کشیدم تا عکس حقیقت رو هم به خودم نشون بدم هم به شما .



طرح دوم : همه ی ما قلب داریم  و همه ی ما تو قلبمون یه زخمها و یه دردهایی داریم .... من همیشه گفتم درد رو دوست دارم ، از درد نمی هراسم ... چون می دونم این دردها هم نعمتند و پراز سود و فایده .... هر زخمی که به قلب وارد میشه قسمتی از سیاهی قلب ما رو می شکافه و روشن می کنه ... مگه نشنیدید که میگن بعضی از بلاها کفاره ی گناهان ما هستند ... در ضمن درد به انسان کمک می کنه که روحش رو متعالی تر کنه و بال پرواز آدم رو قوی تر و محکم تر می کنه ...



طرح سوم : برای اینکه گل عشق تو وجودت پرورش پیدا بکنه باید رو خاک قلبت اینقدر آب همت و صبر و محبت بریزی و خودش هم از نور هدایتش به قلبت بتابونه تا عاشق بشی .... هیشکی  عاشق خدا نمیشه مگر اینکه تسلیم محض او باشه ....



طرح چهارم : تو طرح چهارم زمین رو به سه قسمت تقسیم کردم ... یعنی دنیا رو اینطوری دیدم که قسمت اعظمش تیره و تاریکه و بیشتر آدمها در این قسمت تاریک قرار دارند که روز به روز  قسمت تیره داره بزرگتر میشه ...تعداد کمتری از آدمها در قسمت خاکستری قرار دارند که بعضی ها خودشون رو می کشن بالا و میرن به قسمت های روشن تر ، بعضی ها در طول زمان سقوط می کنند و می افتن تو عمق تیرگی ها ... و در نهایت تعداد خیلی کم و نادری در قسمت روشن این دنیا قرار دارند و خیلی هم به آسمون به خدا نزدیکند ... خوشا به حالشون .... کاش بتونم خودم رو به اونها برسونم ...یعنی به مقام  و درجه ی پاکی اونها برسونم تا من رو هم در اون قسمت روشن و نورانی جا بدن ...



طرح پنجم : تا حالا زیر یه درخت بید مجنون ایستادی ؟ تا حالا دل به دل یه بید مجنون سپردی ؟ تا حالا شده  پای درد دل یه دل آشفته بنشینی ؟ تا حالا شده بهت احساس حیرت و سرگشتگی دست بده ؟ به هیکل بزرگ بید مجنون نگاه نکن دلش خیلی نازکه ... با هر خبر کوچیکی که باد از طرف نگارش براش میاره آشفته میشه و از درد به خودش می پیچه ....



خدایا شکرت عجب طبیعتی داری ، زنده ی زنده ..... همه جور حسی به آدم میده ....
...................پی نوشت .....................
اسکنرمون یه مشکلی داره که وقتی عکس رو اسکن می کنم یه خط نور می اندازه وسطش ، دوبار هم بردم نمایندگی ، نتونستند درستش بکنند .. من اون خط نور رو با فتوشاپ یه جوری اصلاحش کردم اگه کیفیت پایین اومده ببیخشید ...
اگر می بینید عکس ها نشون داده نمیشه برای اینه که سایتی که توش عکسا رو آپلود کردم خرابه ... انشاالله درست که شد می تونید ببینید ...

یا مغیث من لا مغیث له
بازگشتم از طور سینای دل
با کوله باری از امید و آرزو
در هجرانش می سوزم و به شوق  وصالش همچنان می روم
******************************
وقتی به دنیا آمدم نامم را سکینه گذاشتند ، بزرگتر که شدم  و معنی سکینه را که فهمیدم دیدم فقط نامم سکینه است ، اما مانده تا سکینه و باوقار و آرام شوم ... هنوز بی قرارم ....
یک عمر فکر می کردم شیدای بی نشان یاری ام که برایش فرقی نمی کند من مردم یا زن ، پیرم یا جوان ، زشتم یا زیبا .... آری فکر می کردم شیدایم ، یعنی نه تنها عاشقم بلکه دیوانه ام ، دیوانه ای که نمی گذارد دو دو تا چهارتاهای حسابگران عشقش را از او بگیرد ، گفتم بی نشان باشم تا نشان جز نشانه های یار به خود نگیرم .
اما طولی نکشید که خود را بهتر شناختم و فهمیدم که  یار همان است که بود ولی من هیچ وقت شیدا نبوده ام .... که رسم شیدایی این نیست که من پیش گرفته ام ......یعنی مدعی بی عمل بوده ام.... یعنی من همیشه گوش به فرمان یار نبوده ام، چه عصیان ها که نکردم ...آه ...
همیشه دلم می خواست معصومه و طاهره و سکینه باشم ولی نه .... من آلوده ام ....
با خود گفتم عوض این همه ادعا به دنبال خویشتن خویش باشم ، گفتم گم شوم تا روزی در آغوش یار خود را پیدا کنم ...
آری من نه سکینه ام ، نه معصومه ام ، نه طاهره ام ، نه عاشقم ، نه شیدا ...
من فقط گمگشته ای به دنبال خویشتن خویشم ... آشفته ای حیران که مدتهاست خودش را در وادی عشق گم کرده تا خویشتن خویش را در آغوش یار بیابد ...
آه نگارم ! به حرمت عشق قسم ، تو را بیشتر از همه ، بیشتر از همه دوست دارم ، به خودت قسم نازنینم ! اخمت مرا پریشان و لبخندت مستم می کند ...
چه کنم لبخند بزنی ؟ راه نشانم بده ....

************************
محرمانه با خدا

کاش بی دیل باشاریدیم   (کاش یه زبونی بلد بودم)
سنن دانیشیدیم ( که با تو حرف می زدم )
هشکیم بیلمییدی  (هیچ کس نمی فهمید )
هر نه که سن دییدیم  ( هر چی که به تو می گفتم )
اوجا اوجا آقلییدیم  ( بلند بلند گریه می کردم )
اوجا اوجا دانیشیدیم  ( بلند بلند حرف می زدم )
باشیمی اوریوا یاپیشدیریدیم ( سرم رو به سینت می چسبوندم )
درد دریمی بیر بیر دییدیم ( دردهام رو یکی یکی می گفتم )
ای کاش بی یر تاپیدیم ( ای کاش یه جایی رو پیدا می کردم )
سنن خلوت الییدیم ( با تو خلوت می کردم )
یوخونان سنن قوجاخلاشیدیم( از نردیک تو رو در آغوش می گرفتم )
فاصیله لری گوتریدیم  ( فاصله ها رو بر می داشتم )
آیاقوا توشیدیم ( به پات می افتادم)
سنن عذر ایستییدیم ( از تو عذر خواهی می کردم )
یانا یانا آقلییدیم ( باسوز گریه می کردم )
اورییمین یاراسین سنه گورسدیدیم  ( زخم قلبم رو به تو نشون می دادم )
اوقدر سنی چاقیریدیم ( اونقدر تو رو صدا می کردم )
ناله چکیب ضجه ویریدیم  ( ناله می زدم ضجه می کشیدم )
که آخیر گلیب منی قوجاقوا آلیدون ( که آخر می اومدی من رو تو آغوشت می گرفتی )
پرده لری گوتریب ، اوزووی من رو گور سدیدون ( پرده ها رو بر می داشتی ، خودت رو به من نشون می دادی )
اللهیییییییییییییییییییییییییییم ( خدای من )
اوزومه باخمیسان حقون وار ( اگه به روم نگاه نمی کنی حق داری )
منت گوی اوریمین یاراسینا باخ ( منت بذار به زخم قلبم نگاه کن )
ای طبیبیم ( ای طبیبم )
***********پی نوشت**********
یک ) مدتهاست که مشغله هام زیاد شده و کم بشو نیست ، اونقدر که گاهی واسه نگارمم وقت کم میارم .... شرمنده اگر نمی رسم سر بزنم ولی هیچ کس رو فراموش نکرده و نمی کنم ....
دو ) نمی دونم شاید  آپ قبلیم یه جورایی بود که بعضی ها فکر کردند که من دلم از دست کسی شکسته یا عاشق شدم .... مطمئن باشید که از این خبرا نیست .... مرض قلب من اینه که نمی تونه عاشق بشه ... اون هم عاشق اون نگار بی همتا...

 بسم الله النور

همیشه فکر می کردم عاشقتم ، تمام دوران نوجوانیم رو با این توهم سر کردم ، تمام دفتر دلنوشته هام رو پر کردم از نام و یاد تو و چیزا و کسایی که تو دوسشون داری ، مثل یه عاشق واقعی به پات سوختم .
قسمتی از دلنوشته هایم :
دوست دارم اشکهایم را ببینی ، ببینی که بدون تو هیچ نیستم
......................................
تو خود می دانی که اگر باغچه ی زندگیم از آب رحمتت ننوشد و نور جمالت را نبیند فانی است
.....................................
دلم می خواد بی تو نباشم ، دلم می خواد هرگز از تو دور نباشم
......................
جان من ! بی عشق او هرگز نمیر ، دل من بی غم او هرگز مگیر ، روح من بی ناز او حیران مشو
.............................................
آقا جون گرمی بازارت من ! عاشق زارت من !
همیشه چشم به راهت من ! اگه قبول کنی سربازت من !
منتظر نگاهت من ! مشتاق صوت قرآنت من !
...................................................
خیلی چیزا رو به خاطر تو کنار گذاشتم و خیلی کارها رو به خاطر تو شروع کردم ، خیلی سرزنش ها رو به خاطرت تحمل کردم و خیلی جاها به خاطر تو از جمع طرد شدم ، خیلی جاها تنها شدم ، فقط به خاطر اینکه می خواستم با تو باشم باتووووووووووووووووو .
 هر وقت باهات حرف می زدم بغض گلوم رو می گرفت و از سر شوق اشک می ریختم ، هر وقت می دیدم کسی ازت تعریف می کنه می خواستم از ذوقم بال در بیارم .
چه توهم شیرینی بود توهم عاشق بودن ، کاش هیچ وقت خودم رو اینقدر نمی شناختم که بفهمم من عاشق نبودم ، توهم برم داشته بود که عاشقتم ، آخه مگه نه اینکه عاشق باید فقط معشوقش رو ببینه و فقط اون رو بپرسته ، اما خاک عالم به سر من که هنوز بت پرست و خود پرستم ، عمری تو غفلت برای بت نفسم نماز خوندم و خودم رو پرستیدم ، چطور می تونم بگم عاشقتم وقتی بی شرمانه بت پرست شدم ؟

خدایا تو گفتی که تو نماز بگیم ( ایاک نعبد و ایاک نستعین )، اما من چطوری با چه رویی این آیه رو به زبون بیارم ؟ من کجا تنها تو رو پرستیدم و تنها از تو یاری خواستم ؟ با چه رویی بایستم روبروت و بهت دروغ بگم ؟ من که بند ِ دلم رو بستم به پای بتم کجا عاشقتم ؟ من ِ خاک بر سر هیچییییییییییییییی نیستم ، من بی مهر تو هیچیییییییییییییییییییییییییییییییییییی نیستم ، همه ی هستی من از توئه ، عزت و احترام و همه ی چیزای با ارزشم از توئه ، درسته خیلی دوست دارم ، شیفتتم  ، حیرونتم ، اما انگار تا الان لیاقت نداشتم  عاشقت باشم ، آره دیگه نداشتم ، تقصیر تو هم هست دیگه نازنین ، همش پشت پرده  بودی و من رو تو حسرتت هلاک کردی ، قربوووووووووووونت برم کی میایی بیرون ، گوشه ی زلفت رو نشونم بدی و آتیش عشق رو بندازی به جونم ؟
خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا بحق محمد   عاشقممممممممممممممممممممم کن
خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا بحق علی    عاشقممممممممممممممممممممم کن
خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا بحق فاطمه عاشقممممممممممممممممممممم کن
خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا بحق حسن  عاشقممممممممممممممممممممم کن
خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا بحق حسین عاشقممممممممممممممممممممم کن

یا ودود
یه روز گناهای کوچیک و بزرگمو مثل هیزم روی هم جمع می کنم
 باهاشون آتیش توبه روشن می کنم اگه خدایاری کنه
خودمو پاک می کنم تا وجودمو برای دیدنش
لایق بکنم خدایا کمکم کن !
*********
من  میگم همه رو باید دوست  داشت  منتها  هر کس رو  به  اندازه ی لیاقت  خودش
محبت خدا ، آدم  رو از دوست داشتن هیچ کس منع نمی کنه بلکه بر عکس تشویق
هم  می کنه عاشقم بر همه عالم که  همه عالم  از اوست.  
خدایا ! هر چی  دارم  از تو  دارم  ،  هر چی  هم  که ندارم  از بی لیاقتی  خودمه  که 
 ندارم  ، خدایا ! دوست دارم  .

*************************
مایه ی دق
ای مایه ی دق  و عذاب من  کیستی  ؟  نزدیک  تر  بیا  تا  ببینم چیستی  ؟
از چه  رو با من دشمنی  ؟  چه  کرده ام   با تو   که  اینقدر  با   من  بدی  ؟ 
نزدیکتر  بیا  !  آ ه  دل  تو  دیگر  چرا  ؟  من   که  با  سوختنت سوختم   و  با
شعله ور  شدنت شعله  ور  شدم   . با ساز   تو  هم  ساز  شدم  .   با  آواز
تو  همراه  شدم   .  چرا   می  دهی  عذابم  ؟   مگر  از  تو   جدا  شده ام ؟
بگو  جواب تو  چیست ؟ سوال  من  بی پاسخ  نیست ؟  دل  :  آری  جوابت
می دهم  ،   سوالت  را  پاسخ   می دهم   . تو  عاشقی  چون  من  درست
همراه  من   می سوزی  درست  اما   کو  برای   وصال  اراده ات  ؟  به  چه
درد   می خورد  ایمان  خشک   و  خالیت ؟   کو   توان  رسیدن  و  ایمانت  ؟ 
عشق تو چون باد هواست ، همه جا هست و ناب نیست ، چرا نمی شوی
قیمتی ؟ هیچ می دانی برای یار نداری حرمتی ؟پس به من مگو  دم  مزن
برایم ساز  غم مزن که غمگینم و از ایمانت در تردیدم و من جواب می دهم
نه  دل  ، این  گونه  نیست ،  نومیدی  در اینجا روا  نیست  ، از لطف  یار در
تردید نباش ، از بی لیاقتی من غمگین نباش .آه  دل تو  معصیت کردی ، از
لطف  او  نا امید  شدی  و  خدا را در حد بنده ای  پایین  آوردی  آری  دل  تو
معصیت کردی  ، تو معصیت کردی